Per krajono kaj fosilo

en honoro de René-Guy CADOU

en tiu nebula lando li naskiĝis.

ĉielo kaj pluvo eterne miksiĝis.

en la kameno brulas la sektorfo,

eksurteriĝas en la mateno sunon .

 

li volupte flaras odorajn matenojn,

odorojn de blatojn, de freŝan gudron,

li admiras barĝoj sur la pajlo,

aŭskultante maleojn de la ŝip ĉarpentisto

 

Li forkuris la urbon, pro ĝiaj simboloj

elektis la marĉoj, maro de brierejuloj [1].

Ĉi artefarita vivo ne fariĝos sian,

li nune ekvivos per lia pasio.

 

Li havis en sia koro natura aspiron,

en siaj fingroj skrivantan deziron,

premante kontraux la koro siajn kajero kaj krajonon

tenante inter la manoj sia spato.

 

Li kredis en sia destino, semantis paŝtejon

kaj elektis sian vojon per la forto de skribo.

kombinante tra la verbo kulturecon kaj kultivadon

li manipulantis per pasio la spaton kaj la plumon.