Aûskultu bone, knabineto

Aŭskultu bone, knabineto,

kiel ondetoj plaŭdas,

kiel la vento bruetas,

kiam lande li blovantas.

 

Se vi kapabla estas

aŭskulti aŭ aŭdi,

fabelojn vi ekscios.

ekde pasintaj tempoj ili venintas.

 

La vent’ diros vin kial

ĝi blovas trakampare,

kial karesi la genistojn,

kial kurbigi la uleksojn.

 

Glitantas super la maro

ĝi blovplenigas velojn,

puŝante ŝipetojn

preter la horizonto.

 

Ĝi diros vin same kial

ĝi kelkfoje stormas

kaj kun sia blovo

grandiĝas ondojn.

 

Sed hodiaŭ la vent’

ne estas atakema,

ĝi simple volas

odorigi printempon.